Nutralife

Main Area

de midzomer tuin

Posted on september 2nd, 2018

Het is dit jaar een zomer waar geen einde aan lijkt te komen. De zon schijnt nog volop, de warmste vakantie sinds lang, en dan verandert de boomgaard in de tuin van Eden. De zomer is teruggekeerd om te geven wat we het meeste nodig hebben: vitaminen die groeien in het fruit dat rijpt. En dat merken we aan alles wat we oogsten. De hele zomer was er overvloed in de tuin. De zomerzon rijpt de vruchten en zorgt voor subtiele aromastoffen die met de smaakpapillen versmelten. Hoe het fruitige aroma beschrijven van de talrijke geurstoffen die zich met suikers vermengen? Het lijkt of alles wat rijpt de smaak heeft van de zon: net iets fruitiger en frisser, zoeter en intenser dan anders. Organische zuren vallen ook op, omdat ze bijdragen aan de frisse smaak waar we maar niet genoeg van krijgen. Allerlei soorten geurstoffen is typerend voor producten van eigen kweek. Het massaproduct heeft er geen enkele van. Eenmaal je hun onweerstaanbare smaken hebt leren kennen, vergeet je ze nooit meer. De zwarte, blauwe, rode, gele kleuren van de volgroeide vruchten onthullen een hoop bio-actieve stoffen die zich in de kleur van elke rijpe vrucht aftekenen.

Het begint met kersen en rode bessen. De gelei van kersen en rode bessen op de boterham is bijzonder lekker dit jaar. Er bestaat geen snoepje zo zoet en tegelijk zo fruitig als een kers uit mijn boomgaard. De frambozen en aardbeien en zwarte bessen volgen al snel. Niets liever dan een framboos of een aardbei met een smaak zo verleidelijk als die ik in mijn bessentuin pluk. Daar hoef je geen suiker aan toe te voegen. Hun aroma ontwikkelt een ware explosie in de mond. Ik ken geen mens die ze kan weerstaan. En we hebben de bramen nog niet op of we zijn al bezig met de druiven te oogsten. Wist je dat hun proanthocyanidine een remedie tegen tanderosie is? Van dit fruit eet je eindeloos door tot je verzadigd bent. Het is het beste medicijn tegen ziekten. Hun salicylzuur is alvast een remedie tegen ontstekingen en koorts, ellaginezuur helpt schadelijke stoffen opruimen (nitrosaminen, polyaromatische koolwaterstoffen,…). Met dit fruit voelt je lichaam fitter aan dan ooit tevoren. Op dat moment besef je: van een tuin aanleggen met zo een diversiteit aan fruit krijg je nooit spijt.

En dan de groenten. De moestuin lijkt wel een mediterraanse tuin. De zoete paprika kleurt blinkend rood in de zon, terwijl er volop aubergines, courgettes en komkommers zijn. Ook de tomaten moeten we in de gaten houden, zo snel rijpen ze af. De overweldigend zoete smaak van buitentomaten, zoals in de zon gerijpte tomaten zijn, is een genot om te proeven. Van de tuin regelrecht op mijn bord: ik maak wat graag een tomatensaus met in de zon gerijpte vleestomaten. En tomatensoep, de lievelingskost van iedereen. Toch? Hier hoef je geen suiker aan toe te voegen, zoet als ze zijn. Als het zo is wat de zuiderlingen zeggen dat onze maaltijden smaak missen, dan komt dat niet van het zoutgemis, maar omdat ze aromatische kruiden ontberen. Niet in volle zomer. Met altijd maar meer jonge ontluikende malse blaadjes is de kruidentuin op z’n weelderigst, en elke keer we ze onze zomerse gerechten toevoegen, brengen ze onze gerechten tot leven. Er is basilicum genoeg om pesto mee te bereiden. En met aromatische kruiden bij de saus hoeven we niet met zout te compenseren wat ze aan smaak tekortkomt. Wonderlijk toch hoe makkelijk je met maar een paar ingrediënten de heerlijkste soepen en sauzen kunt maken. Ik trek sjalot en uien uit en hang ze aan een zuidermuur te drogen waar de zon de hele middag op schijnt. Ik doe dat voor de vitamine C erin, en meer nog voor de quercitine en kaempferol die de vrucht voor ons bewaart.

Iets anders dat volop groeit tegen een warme muur zijn perziken. Plant één perzikstruik tegen een zuidermuur op een binnenplaats, waar de zon de muur verwarmt, warmte die op de struik weerkaatst, en je oogst perziken met zo veel geurstoffen zoals alleen fruit onder een stralende zon kan produceren. We hebben al jaren niet meer zo veel perziken geoogst als dit jaar. Aan het eind van de zomer zijn we elk jaar opnieuw gewend aan een hoop appels en peren. Maar dit is wel de heerlijkste beloning. Niemand kan er af blijven. De aromatische smaak die aan exotisch fruit doet denken heeft mij niet verrast omdat ik de smaak ken, en het verbaast me niet dat de smaak de herinnering terugbrengt aan hoe het voelt zoiets heerlijks te proeven.  In de hete zomerdagen doen we allemaal hetzelfde: we laven onze dorst aan een vruchtensapje met de pure smaak van perzik, het soort drankje waar je verslaafd aan raakt.

Ongelooflijk toch wat je allemaal uit een tuin haalt.